Aan de slag

De afgelopen week zijn we vooral bezig geweest met het bezoeken van afspraken. Zo ben ik oa op visite geweest bij de Consul van Nederland in Salvador, Unicef, Pastoral da Crianza, Simone een Engelse lerares en goede vriendin van Sepp afkomstig uit de Favela’s, we hebben diverse scholen en projecten bezocht die als voorbeeld kunnen dienen voor ons park. Allemaal bijzondere organisaties die ons in de toekomst kunnen helpen om het werk van Admiracao voor te zetten. Vooral het bezoek met de Consul was er een die ik niet snel zal vergeten. Omdat Brazilie een enorm groot land is er naast de ambassade in de hoofdstad Brasilia ook in elke grote en belangrijke provincie een Consulaat Generaal vanuit Nederland. Voor de provincie Bahia (14 miljoen inwoners) is dit Hans Leusen, een bijzondere persoonlijkheid met veel contacten in Nederland en Brazilië die zijn (luxe) kantoor ter beschikking heeft gesteld voor onze werkzaamheden. Vooral zijn grote ervaring en netwerk (‘hier sta ik op de foto met Bea(trix), moet ook he!’) kan ons in de toekomst goed van pas komen. We gaan met de consul ook wat van zijn projecten bezoeken, oa. een boom-plant project waarbij je bomen kunt adopteren. Hans alvast bedankt! Pastoral da Crianza is een organisatie die zich inzet voor kinderen in de arme delen van de wereld, ooit ontstaan in Brazilie en inmiddels actief in 17 landen en onlangs genomineerd voor de Nobelprijs van de vrede. In de toekomst moet hun afdeling van onze wijk op ons park komen dus daarom ga ik actief aan de slag met deze organisatie, ik ga oa moeder-kind bijeenkomsten bezoeken en kijken of ik de maandelijkse bijeenkomst op de korte termijn naar ons park kan verplaatsen. Op deze bijeenkomst komen een 150 tal moeders met kinderen bij elkaar en worden de kinderen onderzocht en gewogen, en aan de hand hiervan worden grafieken bijgehouden over de gezondheid van de kinderen. Ik ben benieuwd. Daarnaast ga ik deelnemen aan een cursus ‘speelgoed maken’ en kijken of wij dit in de toekomst kunnen gebruiken en wat er anders kan/moet. Op zaterdagmorgen bezoek ik een recreatiemorgen voor kinderen in de sloppenwijken, hier leren kinderen om te ontspannen en samen te spelen. Kinderen in de leeftijd van 5 tot 12 leren capoeira, jongleren(ik ben zelf aan het oefenen om niet weer voor gek te staan haha), en kringspelletjes en natuurlijk de Braziliaanse versie van de klassieker ‘schipper mag ik oversteken, ja of nee’!. Ook geef ik een morgen in de week computerles. Dit is in feite al een deel van mijn onderzoek omdat ik dit in toekomst wil implementeren in ons park. Ook hebben we ons eerste groepsgesprek achter de rug, en gelukkig spraken de meeste engels. Hiervoor zijn genoeg mogelijkheden en kansen. Erg mooi dus.

Genoeg over mijn werkzaamheden, over naar het meer spannende gedeelte. Vorige week zondag (ja ik loop wat achter met mijn verhalen) weer een Braziliaanse verjaardag bezocht en weer diverse taferelen mee gemaakt. Tessa zat al snel achter de bar, cocktails maken natuurlijk, ik heb mijn eerste salsa ervaring gehad, sta je de hele middag met iemand te praten(of ja praten als je dat zo mag noemen, die jongen in de roze shirt op de foto) blijkt aan het einde van de avond dat hij de grootste particuliere drugsdealer van de bairro is, alsof dat allemaal normaal is, ja hier dus wel. Maarja wat maakt het uit, we zijn toch amigo’s, via diverse contacten belanden we aan het begin van de avond achter op een scooter die ons door de favela’s en heuvels naar ons park bracht, gelukkig, weer een avontuur achter de rug. Die 16 jarige jongen waar ik in mijn vorige verhaal over sprak en interessant was voor ons park, blijkt een gevaarlijke crimineel te zijn die iemand vermoord heeft en op de vlucht is voor de politie. Geen contact dus meer, gelukkig hebben we een aantal betrouwbare contacten om ons heen die ons de weg wijzen in dit avontuur. Mensen vertrouwen is hier lastig omdat de meeste alleen maar ‘iets’ van je willen. Helaas pindakaas dus, uitkijken en voorzichtig zijn! Ciao!